Atatük'ün Hatırası / Yürüyen Köşk Gamzegraf ile İznik yollarına düştüğümüzde içinden geçmiştik Yalova’nın. İznik’in her eserinin neredeyse tadilatta olması sebebiyle hayal kırıklığı yaşamış, Yalova’ya sadece bakmış onun içinde olan güzellikleri görememiştik. Feribotun yanında Yürüyen Köşkü gördüğümüzde içimiz kıpırdamıştı, senin için tekrar geleceğiz diye fısıldamıştık. O gün gelmişti, Yalova yolları için sabahın erken saatlerinde yollara düştük. Yollar bize tebessüm ediyordu, “bize gününüz güzel geçecek, belki dönmek istemeyeceksiniz” diyordu. Metro, oradan feribot ile başladık yolculuğumuza. Yolda olmak başlı başına hoş geliyor. Hayatın yükü en iyi yollarda atılıyor insanın üstünden. Sabah saat kaçtı bilemiyorum. Feribotta amansızca fotoğraf çekinen insanları, balkondan izliyordum. Hafif bir tebessüm, bazen kocaman bir gülücük ile. Feribot yaklaşırken limana sebepsiz bir iç çektim. Bugün güzel geçmeli. Tarihe, Atama doymalıyım! Feribotu...