Kaç sene oldu hatırlamıyorum. Yıllar tane tane sökülürken takvimden bir yaprağı ayırmışım unutamıyorum. En sevdiğim defterin arasında saklamışım bu bir günü, daha fazla da vardır ama bazen mucize getirir ya günler. O günlerin ait olduğu takvim yaprakları bir deftere saklanırken geçen akşam hatırlıyorum. Meğer kalp kilitli bir deftermiş sen açıp bakmasan bile arada çıkarır başını gülümsermiş sana. O günü unutamıyorum. Hayatta engeller aşılabilir ancak biliyorum ki engel maddesel değil duygusal, yabancıdan değil aileden gelirse insan hassaslaşıyor, kırılıyor. Okulu terk ettiğim seneydi. Bizimkilerle her gün bitmek bilmeyen kavgalar çokta umrumda değildi o zamanlar açıkçası. Hepsine rest çekmiş ben çalışacağım demiştim. Beni bu karara getirene kadar hayli zorlasalar bile o kısımları anlatmak istemiyorum. Yaşım küçük ancak özgüvenim yaşımdan çok büyüktü. İyi denilebilecek bir işte çalışıyordum o zamanlar. Birde kredi kartım oldu birkaç ay sonra. Tabi ya artık sırtım yere gelm...