Geçenlerde karşıma çıktı İnsan Neyle Yaşar? Biran duygulandım. İlk okuduğumda sanırım ilkokula gidiyordum. Annemin ya da ablamların kütüphanesinden seçmiştim okumak için. Eskiden biz çocukların eğlenmek için yapması gereken şey kitap okumaktı. Hatırlıyorum o zamanlar bu kitap sana ağır gelir, yaşına uygun değil diye bir şey yoktu. Herkes her şeyi okuyabilirdi. Çünkü meşgale kitap okumaktı bizim için. Özellikle sokakta oynayan son çocukların neslinden olunca insan biraz hüzünleniyor. Geçmişe baktığımda bir atarim bile olamamıştı. Gittiğimiz her misafirlikte yaptığımız şey raflardan kitap seçmek ve onunla ilgilenmekti. İnsan Neyle Yaşar ile karşılaşınca sanırım bu sebeptendir biraz duygulandım. Hikayeyi hala anımsıyordum. Küçük Prens kitabını anlatırken de bahsetmiştim. Bu kitap içinde elimde birden fazla basım vardı. Ve yine aynı sorun vardı. Basımların hepsinde cümleler birbirinden farklıydı. İçimden, doğrusunu okumak için o dilimi öğrenmem gerekli acaba diye düşünmüştüm. ...