Koşulsuz Bağlılık- Sorgusuz İnanmak Şarkıcı Josephine ya da fare halkı bir açlık sanatçısı kitabında ki son hikaye. Sanata sanatçıya insanlığa karşı beni çok fazla soruya boğan öykü… Bu öykü günümüze o kadar çok benziyor ki… Siyasetçiler, sanatçılar, otoriter sahibi olan çevremizdeki herkes ve ya kısaca koşulsuz bağlılık. Öykü onu dinlemeyenler şarkının ne demek olduğunu bilmiyordur diye başlıyor. Josephine adlı bir şarkıcı, farelerden oluşan topluma şarkılar söylüyor. Şarkı söyleyebilen tek kişi o ve oradan oraya koşturan fareler Josephine şarkı söylemeye başlayınca koşturmacalarını bırakıp onun etrafında toplanmaya başlıyorlar. “ Herkes bu ıslığı çalabilecek kudrete sahip ama Josephine kendi ıslığının bir sanat olduğunu öne sürüyor ve halkı buna ikna ederek bu sanatın ulusun varlığı için elzem olduğuna inanmalarını sağlıyor.” Öyküyü okurken bireyselliğin önemini düşündüm. Çoğunluk ve uymak kelimeleri öykünün içine gizlenmiş sanki, Kafka adeta bu öyküde b...