Limanköy (Fransız) Feneri K ırklareli gezimizde hiç aklımızda olmayan ve bir tavsiye ile uğramaya karar verdiğimiz yer Limanköy Feneri. Aracın oldukça uzakta indirmesi sebebiyle tabanlara kuvvet demiştik. Ne kadar yürüdük bilmiyorum. Yolu hesaplamak aklıma gelmedi. Geniş bir sokakta biraz kalabalık ile ilerliyorduk. Yolun sağ ve sol taraflarında dizilmiş olan ağaçların gölgeleri yüzüme vururken derin derin nefes alıyordum. Yol daha çok uzasın istedim içimden. Feneri düşünmüyordum. Doğa yanı başımdaydı. İyiki vardı! Geride kalan kızılcıkları seven ve bol bol resim çeken teyzeye tebessüm ederek ilerledim. Anın içinde hayal kurarken ne telefonla ne de fotoğraf makinesiyle ilgilenemiyordum. Hayal kurmak çocukluğumda nasıl sığındığım dal ise bunun alışkanlığından kurtulamıyordum, ne kadar yaş alırsam alayım… Hele birde yollardaysam. Bazen koşup ablamın sırtına atlar, onu ısırır, geçmişte kalan arkadaşlarımla buralarda gezer, bazen her evden çıkan insanların beni selamladığını ...